ស្វែងរកកំណប់​ទ្រព្យក្នុង​បណ្ណាល័យ

សៀវភៅនីមួយៗមានក្រដាស់ផ្សេងគ្នា ប្រទេសផ្សេងគ្នា ពិភពលោកផ្សេងគ្នា។ ការអានគឺជារបៀបដែលខ្ញុំទៅលេងគ្រប់ទីកន្លែងស្គាលមនុស្សនិងគំនិត។


“សៀវភៅនីមួយៗមានក្រដាសផ្សេងគ្នា ប្រទេសផ្សេងគ្នា ពិភពលោកផ្សេងគ្នា។ ការអានគឺជារបៀបដែលខ្ញុំទៅលេងគ្រប់ទីកន្លែងស្គាលមនុស្សនិងគំនិត។ហើយនៅពេលដែលមានអ្វីមួយកើតឡើងពិត ឬប្រសិនបើខ្ញុំនៅតែមានចម្ងល់ នោះខ្ញុំគូសវាសជាមួយឧបករណ៍បន្លិចពណ៌លឿងភ្លឺ ដើម្បីឱ្យវាភ្លឺក្នុងចិត្តរបស់ខ្ញុំ ដូចជាអំពូលភ្លើង ឬពិលដែលនាំផ្លូវទៅកាន់កន្លែងថ្មី»។


ពេលដែលគអានចប់គេនិងដើរចេញពី


សៀវភៅគេអានចប់ទើបអាចយល់បាន


នៅពេលគេអានចប់ហើយគេដើរចេញពីបណ្ណាល័យទុកសៀវភៅចោលនៅកន្លែងដដែល


មនុស្សស្វែករករឿងដែលពួកគេចូលចិត្តក្នុងសៀវភៅគ្រប់ទំព័រដែលបានអាន

ដូចគ្នាទៅនិងទំនាក់ទំនងមសនុស្សចឹងទាល់តែបានទាក់ទងច្រើនទើបរកឃើញ។


ដូចច្នេះហើយទើបខ្ញុំចូលចិត្តទៅបណ្ណាល័យអានសៀវភៅ

ព្រោះទីនោះមានរបស់ដែលខ្ញុំចង់ស្វែងរក

ចំណេញបានទាំងចំណេះនិងចំណេញបានទាំងអារម្មណ៏។


គេគ្រប់ក្នាស្វែករកអ្នកនៅខាងក្រៅ ចំណែកខ្ញុំស្វែងរកអ្នកនៅក្នុងបណ្ណាល័យ,ខ្ញុំរកយូរហើយតែមិនដឹងថាអ្នកនៅទីនេះសោះ។



ផឹកស្រាតែងកំណាព្យមួយជិវិតមានប៉ុន្មានដង?

ថ្ងៃនេះអស់អស្ចារ្យអតីតកាលជូរចត់ ចិត្តចង់បំភ្លេច អត់នឹកមិនបាន

មានអ្វីបំភ្លេចកង្វល់សល់តែស្រា...


អ្នកសិក្សាវ័យក្មេងសង្រេកចិត្តខ្ញុំ ដោយសាររូបលោក ខ្ញុំទ្រាំដល់បច្ចុប្បន្ន


សត្វព្រើកកំសត់ខាំសីុស្លែព្រៃ ព្រះច័ន្នភ្លឺថ្លាពេលណាចាប់បានកង្វល់ជាប់ព្រាណចង់ផ្ដាច់មិនបានឆ្លងទឹកឆ្លងប្រេង--------


មេទ័ពដូចជាគ្រូពេទ្យគ្រូពេទ្យព្យាបាលមនុស្សកាន់តែច្រើនវិជ្ចាពេទ្យកាន់តែខ្លាំង

ផ្ទុយទៅវិញគឺព្យាបាលមនុស្សស្លាប់កាន់តែច្រើនកាន់តែពូកែ

មេទ័ពបើមិនឆ្លង់កាត់បរាជ័យប៉ុន្មានលើកទេម៉េចនិងដឹងពីរបៀបធ្វើសង្រ្គាមអោយឈ្នះនៅលើលោកនេះគឺមិនដែលមានមេទ័ពដែលឈ្នះសង្រ្គាមមួយរយភាគរយនោះទេគឺមានតែចាញ់ហើយមិនអស់សង្ឃឹមចាញ់ហើយកាន់តែក្លាហាន

ម្យាងទៀតជាចុងក្រោយអាចទទួលបានជោគជ័យទ័ព 330,000​  នាក់នៅភាគខាងលិចបែបជាចាញ់ទ័ព 5-6មឺុននាក់របស់អ៊ុយក្រែនតើហេតុអី?

យើងយល់ថាមូលហេតុសំខាន់គឺដោយសារប៉ុន្មានខែមកនេះជោគជ័យច្រើនពេក

កងទ័ពមានចិត្តក្អេងក្អាងសប្បាយភ្លេចខ្លួនមើលងាយសត្រូវ

ដូចច្នេះបញ្ចាក់ថាយើងគួរតែដល់ពេលបរាជ័យម្តង បរាជ័យគឺជារឿងល្អ

បើបរាជ័យវាបង្រៀនអោយយើងចេះពីរបៀបជោគជ័យ បរាជ័យអាចបង្រៀនយើងពីរបៀបយកជ័យជំនះ បរាជ័យអាចបង្រៀនយើងពីរបៀបវៃយកទឹកដី

មនុស្សម្នាក់បើចង់សម្រេចកិច្ចការធំគឺត្រូវតែហ៊ានលេបហ៊ានស្ដោះធ្វើសង្រ្គាមក៏ចឹង

បើអាចឈ្នះក៏ត្រូវហ៊ានចាញ់។

ថ្វីត្បិតតែរងយ់ាងខ្លាំងនៅ Lyman ​ ប៉ុន្តែមូលដ្ឋានគ្រឹះគឺអត់មានប៉ះពាល់អ្វីទេទឹកដីក្នុងតំបន់នៅតែក្តាប់បាន ​Donetskុំ​ Luhansk, Kherson និង Zaporizhzhia

ក្រុងទាំងនេះកម្លាំងទ័ពប្រជាជនគឺនៅតែលើសអ៊ុយក្រែនជាច្រើនដងតំបន់ជាច្រើននៅតែនៅក្នុងដៃដដែល។


ឈ្នះចាញ់គ្មានអ្វីគួរអោយខ្លាចរឿងដែលគួរអោយខ្លាចគឺបាក់ទឹកចិត្ត


---------------------


សន្តិភាពមួយដែលវាមានគុកមានស្រវាក់មានចោតមានចាប់មានសម្លាប់មានកំរាមកំហែង

សន្តិភាពបែបនេះគឺគួរអោយខ្លាច.


-------

ការបរាជ័យនៅអ៊ុយក្រែនមិនមែនពូទីនប្រើទ័ពក្អេងក្អាងនោះទេហើយក៏មិនមែនបញ្ជាខុសដែរ 

តែនេះគឺជាច្បាប់ធម្មជាតិ មើលពីសម្បកក្រៅពូទីនមានកងទ័ព 2 សែននាក់មុនដំបូងក្នុងការឈ្លានពានអ៊ុយក្រែន

បើគិតពីទីតាំងបរិមាណសព្វាវុធដែលកងទ័ពរុស្សីទៅដល់អ៊ុយក្រែនត្រូវតែចាញ់ តែក្នុងពេលទាល់ច្រក់ពួកគេចេះសាមគ្គីគ្នាទោះស្លាប់ក៏ប្រយុទ្ធតើហេតុអ្វីទៅ?

ពីព្រោះក្នុងភ្នែកមនុស្សក្នុងលោកពូទីនមានឋានះជាប្រធានាធិបតី រុស្សីការពិតជាជនឈ្លានពានដណ្ដើមទឹកដីរបស់គេខុសទៅនិងច្បាប់អន្តរជាតិ​ចំណែក Zelenskyy ថ្វីត្បិតតែជាបុរសនៅជើងមេឃតែជាប្រធានាធិបតីអ៊ុយក្រែន ថ្វីត្បិតតែអ៊ុយក្រែនទន់ខ្សោយតែមិនទាន់ដួលរលំ។

ពេលនេះមនុស្សក្នុងលោកគ្រាំទ្រអ៊ុយក្រែនមិនគ្រាំទ្ររុស្សីជាច្បាប់ធម្មជាតិហើយក៏ជាមូលហេតុដែលពូទីនទទួលនៅការបរាជ័យដែរ។


ក្រោយពីសង្រ្គាមនៅអ៊ុយក្រែនទឹកដីនិងត្រូវបែងចែក


មនុស្សជាអ្នកធ្វើទេវតាជាអ្នកសម្រេ​ចអ្នកឆ្លៀតវៃចេះប្រឹងប្រែងឥឈប់ឈរ ចេះប្រឹងប្រែងក៏បណ្តាយតាមយថាកម្